W Krakowie działa wiele organizacji społecznych. Często pracują w podobnych obszarach, spotykają te same problemy i szukają podobnych partnerów, a mimo to nie zawsze mają okazję się poznać.
Z tego prostego spostrzeżenia powstał cykl „Wspólnie do celu”.
Założenie było nieskomplikowane: stworzyć przestrzeń, w której organizacje mogą nie tylko wysłuchać prezentacji, ale przede wszystkim poznać się, porozmawiać i znaleźć partnerów do przyszłych działań.
Nie kolejna konferencja
Od początku zależało mi, aby „Wspólnie do celu” nie stało się wydarzeniem, podczas którego uczestnicy przez kilka godzin siedzą w rzędach krzeseł, słuchają wystąpień i po zakończeniu wracają do swoich organizacji.
Najważniejsze są rozmowy.
To właśnie podczas nich można dowiedzieć się, że kilka ulic dalej działa organizacja posiadająca doświadczenie, którego nam brakuje. Ktoś inny ma przestrzeń, z której można wspólnie skorzystać. Jeszcze inny zespół szuka partnera do projektu.
Druga edycja wydarzenia, zorganizowana przy Kapelance 56, zgromadziła blisko 70 organizacji. Były wśród nich zarówno doświadczone podmioty, jak i nowe inicjatywy działające w bardzo różnych obszarach: od seniorów i młodzieży po kulturę, edukację, ekologię czy integrację.
Sieci współpracy nie da się zadekretować
Samorząd może tworzyć konkursy, programy i procedury. Może również udostępniać przestrzeń i wspierać przepływ informacji.
Nie da się jednak zarządzeniem stworzyć zaufania pomiędzy ludźmi.
To powstaje podczas wspólnej pracy, rozmowy, wymiany doświadczeń i kolejnych spotkań. Dlatego potrzebne są miejsca, które nie są wyłącznie „wydarzeniami informacyjnymi”, ale pomagają budować środowisko współpracy.
W kolejnych odsłonach cyklu staraliśmy się też wychodzić do różnych części Krakowa i różnych przestrzeni społecznych. Dzięki temu spotkanie samo staje się okazją do poznania gospodarza, jego działalności i lokalnej społeczności.
Co jest rezultatem?
Najtrudniej policzyć najważniejszy rezultat „Wspólnie do celu”.
Nie jest nim liczba prezentacji ani liczba rozdanych materiałów.
Jest nim sytuacja, w której po spotkaniu dwie organizacje zaczynają ze sobą współpracować. Wspólnie przygotowują projekt. Polecają sobie specjalistów. Wymieniają doświadczenia. Udostępniają miejsce.
To właśnie tak powstaje silniejszy sektor obywatelski.
I dlatego chciałbym, aby „Wspólnie do celu” pozostało stałym elementem współpracy z krakowskimi organizacjami.